به نام حق
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ...
به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم
از او بگويم.
كه هر چه بود، پيش از هر كلامي، خودش گفته بود.
بايد اين واژه هاي كوچك را شست                                                                                    توی این مدتی که نبودم دلم براتون خیلی خیلی  تنگ شده بود.....خوشحالم از اینکه می تونم با شما دوستان خوبم باشم وحالا انرژی با سهراب سپهری

 ولادت حضرت فاطمه زهرا (س)   روز زن ومادر را تبریک میکم      

این روز بزرگ و فرخنده رو اول به مادر خودم بعد به همه ی مادر ها ایرونی و همه ی دختر خانوم های وبلاگم  تبریک میکم ..امید دارم که همیشه سلامت پیروز سر بلند وجاودان باشید.                                                                               به یاد مادر های که تنها هستند وچشم انتظار این که کسی به دیدن شون بره .......یاد اون هم گرامی میدارم ..

                    درگذشت بانوی آواز ایران مهستی نازنین رو به خانواده ی عزیزش همه ی هنرمندان* ایراننیان *دوستان خوب وبلاگم تسلیت عرض میکنم روحش شاد ویادش گرامی باد 

شروع فصل گرم تابستون رو به همه تبریک میکم وامید دارم که همه روزهای خوب وشادی در پیش داشته باشیم ..

نفرین به گل شقایق ............................نفرین به عاشقی که مثل شقایقه منه انتظار با اون بودن به پایان رسید به پایانی تلخ وغم انگیز برای من به پایانی که هیچ فقط انتظار نداشتم وباور نمی کردم که اون رو از دست دادم وبدم ..کسی رو که دوست داشتم(عشقم )..بعد از  ماه ها انتظاربرای دیدن اون در وضیعتی نگاه هم به نگاه اون خیره شد  که دست اون روتوی دستای یکی دیگه  دیدم سخت ترین لحظه زندگی برای من معشوق منه معشوقی که با خنده اون می خندیدم وبا گریه او می گریستم روزهای گرم تابستون وسرد زمستون شاهد این بودن که برای دیدن اون چه بهایی می دادم.با یک لبخند تلخ از جلوی من گذشت لبخندی که سقف اسمون رو روی سر من خراب کرد به احساس وشور من توهین کرد به کلمه پاک عشق پشت کرد ومن رو به سوی راهی تاریک سخت هدایت کرد..پا گذاشت روی قلبم قلبی که توی عشق چیزی براش کم نذاشته بود.چشمم رو ابری کرد مثل اون روزهای اول که برای با اون بودن بارونی می شد.یاد اون گل های سرخ..یاد اون همه انتظار ها برای دیدنش یاد اون همه خاطره با اون  .نمی دونم کجای کارم اشتباه بود که بعد از سه سال با هم بودن باید این بلا سر بیاد ودست اون توی دست یکی دیکه ببینم که نامزد اونه .. فقط حسرت با اون بودن برای من موند تمام روزهای پر ازخاطره تلخ شیرین روز های انتظار با اون بودن به پایان رسید  حسرت حسرت اون روزها. برای من منی که دیگه باید اون رو فراموش کنم وخاطرات اون رو به دوش بکشم.وخدا کنه که بتونم فراموش کنم همه خاطرات نگاه ها اون وکلمات زیبا وعاشقانه .همه وهمه را..همین....

---

و اضافه کنم متنی زیبا از سیمین عزیزدیگر حرفی برای گفتن ندارم ...چرا که پیش از آنکه چیزی بگویم اتفاق می افتد..اتفاقی که دور می شوم از خود.نه دیگر حرفی دارم نه دیگر چیزی برای نوشتن این همه واژه ، این همه حرف اما گویی که حرفی برای گفتن ندارم به همه چیز می نگرم به همه چیز می اندیشم سکوت می کنم و پیشه عاشقانه ام را صبر اختیار می کنم ذهنم تهی می شود و خاموش در درون من هیچ چیز نیست تا شعله ای برافروزدهر چه بود اتفاق افتادهر چه بود گذشت و من سرد شدم و من یخ بستم و من خشکیدم و من دیگر در هیچ کجا ریشه نکردم جوانه ای نزدم، نروییدم و حرفی نو نداشتم جر تکرار ، تکرار، تکراراین روزها برای من پر است از حسی کهنه حسی که می شناسمش حسی که می دانمش و باز هم بازی سرنوشت نمی دانم برنده ام یا بازنده اما می دانم اشکم از شکست نیست اشکم از بازی سرنوشت نیست اشکم از سر تنهایی است تنهایی عجیب این روزها غربت اینجا و تحمل بیجا نزدیک شدم باز به انتهای فصلی دیگر...