تا سحر ای شمع بر بالین من                       امشب از بهر خدا بیدار باش

سایه غم ناگهان بر دل نشست                      رحم کن امشب مرا غمخوار باش

کام امیدم به خون آغشته شد                         تیرهای غم چنان بر دل نشست

کاندرین دریای مست زندگی                        کشتی امید من بر گل نشست

آه ! ای یاران بفریادم رسید                          ورنه مرگ امشب بفریادم رسد

ترسم آن شیرین تر از جانم ز راه                چون بدام مرگ افتادم رسد

گریه و فریاد بس کن شمع من                     بر دل ریشم نمک دیگر مپاش

قصه ی بیتابی دل پیش من                           بیش از این دیگر مگو خاموش باش

جز توام ای مونس شبهای تار                     در جهان دیگر مرا یاری نماند

زآنهمه یاران بجز دیدار مرگ                    با کسی امید دیداری نماند

همدم من ٬مونس من٬ شمع من                    جز توام در این جهان غمخوار کو؟

واندرین صحرای وحشت زای مرگ          وای بر من٬ وای برمن٬ یار کو؟

واندرین زندان من امشب٬ شمع من             دست خواهم شستن از این زندگی

تا که فردا همچو شیران بشکنند                  مِلتم زنجیرهای بندگی                                            

 درررود بعد از چند روز با انرژی اومدم تا با شما دوستان خوبم باشم...                                              بنام خداوند بخشنده وبزرگ قصه خواستن تو رو من دیگه هیچ جا نمی گم.عگسهای یادگاریت رو دیگه نمی خوام ببینم  هر چی اومد سرم بسه.خواستن من تو عشقمون ایا فقط همین بسه؟.....حرفهای عاشقونم در دل های موندم دیگه برات نمی خونم این اخرشه میی دونم  از ته دل یه بار شده بهم بگی دوست دارم دست های گرمت رو تو دستام بزاری خنده تو زورکیه نگاه تو هر چی که هست دروغیهاصلابرای تو اینا مثل یه بازیهباید بدونی که می خوام خونه تکونی بکنمگرد غبار عشقت از تو دلم جارو بکنم مثل یه همبازی بعد بازیت من خراب کنم چشمات من ابری بکنم شاید دلم خنک بشه شاید نشه نمی دونم از توی باغچه دلم دیگه گلی نمی چینم گل های سرخم رو می خوام یکجا ازت پس بگیرم  شیشه عشقه تو می خوام بشکونمش با یک نفسبعدش برای همیشه در بیام از تو قفس اخرین ترانه شد اخ که دلم شکسته شد صدا شو میشنوی میکه دوست ندارم من دیگه

می خوام تشکر کنم از ۳کانس شمامطالب عالی می نویسیدمحسن عزیزترکیب رنگ رو درست می کنم من همیشه خوبم مخصوصا روز های بارونی..ایدا جان عشق هم یه بازی اکه شروع نشه بهتره ولی اکه شروع شد باید منتظر برد باخت باشی تازه به وقت اضافه هم می کشه .مهشید عزیز سپاس از تو .پرستو خانوم خوشحالم از اینکه عشق من اینترنتی ومجازی نبوده....اقا مهدی با کمال میل به پست عرفانی شما هم سر خواهیم زد.سارا خانوم اکه اشتباه نکنم ...خوشحالم از اینکه با من هستی مریم خانوم که ارادت خاصی به شما و وبلاگ شما دارم ..باید همه این دعا رو کردبرای عشق.. تا باقی بمانیم  یه ارزو دارم که همه به سعادت واقعی برسیم ..

چند تا سوال دوست دارم همه پاسخ بدید اکه دوست دارید.خودم هم پاسخ میدم....وقتی دله آدم ها پر از غصه میشه باید چکار کرد.چه چور میتونیم خودمون رو خالی از غصه کنیم؟ تا حالا شده برای یک بار هم به ارزوهامون فکر نکنیم ؟خلوت گاهی برای خودمون داریم .؟تا چه حد می تونیم زیز بار زور و ظلم بریم ؟..حراس از اینکه یک روز باید از این دنیا خداحافظی کنیم داریم یا نه....واینکه ایامیتونیم برای مدتی دروغ نکیم اصلا چرا دروغ میکیم.....وقتی دلم پر از غصه میشه با یک کلمه کوچک باعث میشه که اشک از چشمام بیرون مییادولی سعی میکنم تا جای که امکان داره کسی اشکم رو نبینه...وقت یکبار پیش اومد ..تا حالا نشده فکر میکنم همین ارزوهاست که من رو رو پا نگه داشته واکه ارزوی نداشتم فکر کنم فرصتی برای بودن ندارم.خلوت گاه که ندارم ولی نیمه شب که همه خوابند..طوری که کسی متوجه نشه با خودم خدای خودم خلوت می کنم واینکه تازه به سوال های خودم هم جواب میدم.من خودم به راحتی زیر بار زور نمی رم وتا اون لحظه اخر حقم رو میکیرم به شرطی که منافعه کسی در خطر نباشه.نمی ترسم از اینکه  بمیرم میترسم از اینکه هیچ کار مفیدی انجام نداده باشم بمیرم .دروغ که محال ممکنه چرا شده برای مدتی به خودم تلقین کردم که نکم اکه بکم یه برنامه پیش میاد که اومده حتی کوچکترینش.وچرا دروغ میکم شاید به این فکر میکنم که به نفع خواهد بود..مرسی از همه تون امید وارم جسارت نباشه....